Pytanie Pawła Zalewskiego do Komisji Europejskiej - Oznakowanie „wyprodukowane w Izraelu"

E-012589/2011

Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej
do Komisji Europejskiej

art. 117 Regulaminu
Paweł Zalewski (EPL)

____________________________________________________________________________________________

Efektywność gospodarcza izraelskich osiedli na Zachodnim Brzegu jest w znacznym stopniu uwarunkowana sprzedażą produktów rolnych i towarów wytwarzanych w przedsiębiorstwach na terenie osiedli.

W większości przypadków osiedla eksportują swoje towary z oznaczeniem „wyprodukowane w Izraelu” lub „na Zachodnim Brzegu” lub „w Dolinie Jordanu” (i ten sposób sugerują ich palestyńskie pochodzenie). Według wyjaśnień Komisji oznaczenie wskazujące na pochodzenie produktu jest dobrowolne. Niemniej jednak w dyrektywie 2000/13/WE wyraźnie stwierdzono, że producenci i wytwórcy mogą swobodnie decydować, jakie dodatkowe informacje chcą umieścić, pod warunkiem że są dokładne i nie wprowadzają w błąd konsumenta. Nieprawidłowo oznaczone produkty pochodzące z osiedli wyraźnie naruszają ten przepis.

Komisja prawdopodobnie zdaje sobie sprawę z tego, że przepis zabraniający stosowania preferencyjnego traktowania wobec produktów pochodzących z osiedli okazał się nieskuteczny, ponieważ władze Izraela nie udzielają dokładnych informacji na temat miejsca produkcji.

W świetle trudności z ustaleniem pochodzenia produktu i braku skuteczności mechanizmów ustanowionych w celu sprawdzenia, czy produkt został wytworzony na osiedlu czy w granicach państwa Izrael uznanych w 1967 r., pragnę zwrócić się z pytaniem, jakie kroki zamierza poczynić Komisja, aby skuteczniej weryfikować pochodzenie izraelskich produktów?

Zapytanie do Komisji Europejskiej, wystosowane 20.12.2011 r.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Odpowiedź udzielona przez komisarza Algirdasa Šemetę w imieniu Komisji (29.02.2012)

Szanowny Pan Poseł poruszył kwestię konkretnego ustalenia pochodzenia towarów do potrzeb celnych, a także etykietowania żywności w szerszym znaczeniu.

Jeżeli chodzi o ustalanie pochodzenia towarów do potrzeb celnych, szczegółowe informacje dotyczące metod i skuteczności środków podejmowanych przez organy celne państw członkowskich UE w celu zapobiegania sytuacjom, w których produkty pochodzące z osiedli korzystałyby z preferencyjnego traktowania w przywozie, Szanowny Pan Poseł znajdzie w odpowiedziach na pisemne pytania E-009906/2011 oraz E-009907/2011(1).

Służby Komisji w ścisłej współpracy z organami celnymi państw członkowskich prowadzą obecnie ocenę możliwości opublikowania zmienionej wersji Informacji dla importerów w sprawie produktów przywożonych z Izraela oraz podania do publicznej wiadomości wykazu osiedli w celu wsparcia realizacji tych środków.

Jeżeli chodzi o etykietowanie żywności, w dyrektywie 2000/13/WE(2) nie przewidziano kryteriów, które można by zastosować w celu ustalenia kraju pochodzenia żywności. Ocenę wprowadzającego w błąd charakteru informacji na temat żywności, w tym wskazania jej pochodzenia, należy przeprowadzać indywidualnie w każdym przypadku, uwzględniając wszystkie elementy etykiety. Organami odpowiedzialnymi za tę ocenę są właściwe organy państw członkowskich, w których żywność wprowadzana jest na rynek.

W nowym unijnym rozporządzeniu w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności(3) wyjaśniono i potwierdzono, że kraj pochodzenia ustala się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny(4), tzn. w odniesieniu do przetworzonych produktów żywnościowych niecałkowicie uzyskanych w jednym kraju krajem pochodzenia jest kraj, w którym żywność została poddana ostatniemu istotnemu przetworzeniu.

(1) http://www.europarl.europa.eu/QP-WEB
(2) Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych, Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.
(4) Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.